Jak wzywać Pogotowie Ratunkowe?

Karetkę wzywamy w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia.

Dzwonimy na bezpłatny numer alarmowy 999 lub 112.

Zgłoszenie odbiera wykwalifikowany dyspozytor medyczny – wszystkie rozmowy są rejestrowane poprzez nagranie.

Jak powinna wyglądać rozmowa z dyspozytorem medycznym?

Należy rozmawiać krótko, rzeczowo, zrozumiale.

Bardzo istotne jest, aby nawet w dramatycznej sytuacji, nie podnosić głosu, nie krzyczeć, nie poganiać dyspozytora – to nie przyspieszy dotarcia zespołu, a może nawet opóźnić czas realizacji.

Dyspozytor musi zadać kilka podstawowych pytań, tak aby ustalić miejsce zachorowania, powód wezwania, jego pilność oraz rodzaj zespołu, który zrealizuje to wezwanie.

Jakie pytania zadaje dyspozytor:

1. Co się stało?

2. Adres miejsca zdarzenia? – należy pamiętać, aby podać miasto z którego się dzwoni, komórki często przełączają się do różnych miast
3. Czy osoba poszkodowana jest przytomna – czy się rusza, czy reaguje na dotyk, głos i ból?
4. Czy osoba poszkodowana oddycha - czy osobie poszkodowanej rusza się klatka piersiowa lub brzuch?
5. Czy u osoby poszkodowanej wyczuwalne jest tętno?
6. Numer telefonu osoby wzywającej? - należy koniecznie podać, może ułatwić to
dojazd zespołowi, a w przypadku przerwania rozmowy znalezienie adresu
7. Imię i nazwisko osoby poszkodowanej?

8. Wiek osoby poszkodowanej?

Należy zachować rozsądek! Nie wzywaj pogotowia ratunkowego gdy:

- masz skierowanie do szpitala

- masz potrzebę zrobienia badań

- potrzebujesz wypisania recepty

- nie masz siły dojść do przychodni

Od tego jest twój lekarz rodzinny – w tych przypadkach dzwoń do niego!

Zespoły ratownictwa medycznego zostały powołane do ratowania zdrowia i życia ludzkiego, a nie realizowania zgłoszeń nieuzasadnionych dotyczących przypadków przeznaczonych dla lekarza rodzinnego. W tym samym czasie, kiedy zespół realizuje nieuzasadnione wezwanie, może się okazać, że ktoś inny naprawdę potrzebuje tej pomocy, a brakuje karetki do zrealizowania zlecenia.